Ben seçmedim ki zarların hep yek gelmesini gönül isterdi 6-1 olsun kapı alsın. 6-1 olsun…

Biz cümlesi, kulağa ne kadar garip geliyor değil mi böyle söyleyince sen ve ben birleşip biz oluşamıyor. Biz, sadece rüyaları süsleyen bir hayalden ötesi değil benim için kim bilir belki senin içinde aynı şey geçerlidir. Bilmiyorum…

Zaman denen zorlu yolda ben beni, sen beni, ben hem beni hem seni kaybetmiş çok zor gibi görünen ama matematikte neyle çarpılırsa çarpılsın kendisini veren egoist bir “0″ (sıfır) sayısından öteye gitmeyen basit bir denklemin içinde “1″ (bir) değerine ulaşmaya çalışıyorum. “0,1″ ( sıfır onda 1) değeri bile beni heyecanlandıracak bir paradoksun içine sürüklemeye, günleri geceye, saatleri tersi yönde döndürmeye yetecek bir inancın içerisine sürüklüyor.

Eğer sana bazı şeyleri söyleyebilseydim ki söyleyemediğim her bir lahza benim hayatımdan milyonlarca yıl götürse de şunu bil sana söyleyecek olduğum şeyler senin için anlam ifade etmeyen ama benim hayat anlamım olan değerleri içermektedir.

Maksadım; sana yazılana bunca yazının dilerim bir gün tarafından sıkılmadan, üzülmeden ve haklıyım diyebilinerek okunmasıdır.

Dilerim…